Behandelingen - DermAZ Halen: Dermatologie van A tot Z

De praktijk richt zich op huid-, haar- en nagelaandoeningen bij volwassenen en kinderen.

Een greep uit een aantal ziektebeelden en behandelingen waarvoor u bij uw dermatoloog terecht kan:

Allergietesten (in kader van een contactallergie)

Sommige huidaandoeningen ontstaan of verergeren als gevolg van een allergie voor een bepaalde stof. Als u een contactallergie hebt, bent u overgevoelig voor een stof waarmee uw huid regelmatig in aanraking komt. Meestal gaat het hierbij om een normaliter onschuldige stof die voorkomt in uw privé- en/of werkomgeving. Om te beoordelen hoe uw huid reageert op bepaalde stoffen krijgt u dit onderzoek.

Er zijn verschillende reeksen van stoffen die getest (kunnen) worden. Meestal wordt er in ieder geval een "standaardreeks" geplakt: dit is een reeks van ongeveer 30 verschillende stoffen, die bekend staan om hun allergische eigenschappen.

De standaardreeks bestaat onder andere uit:

  • verschillende metalen
  • kunststoffen
  • kleurstoffen
  • conserveermiddelen
  • rubber
  • ingrediënten van cosmetica
Of er nog andere testreeksen geplakt worden hangt af van uw specifieke huidklachten, uw werkzaamheden, uw hobby’s etc. Soms zal er ook gevraagd worden om stoffen van thuis of werk mee te nemen, zodat deze ook getest kunnen worden

U dient drie keer tijdens eenzelfde week naar de raadpleging te komen om de testen uit te voeren. Op de eerste dag worden allerhande mogelijke allergenen in kleine plastieken kamertjes op uw rug gekleefd. Deze dienen gedurende 48 uur ter plaatse te blijven om voldoende contact gehad te hebben met uw huid. Het is belangrijk dat u zelf alle producten (zowel de verpakking als het product zelf) waarmee uw huid in contact komt en die mogelijk het eczeem hebben veroorzaakt of verergerd, meebrengt naar de testen. Hierbij denken we aan cosmetica, reinigingsproducten, handschoenen, schoenen, producten waarmee u in contact komt tijdens uw beroep of hobby’s.

De tweede dag (na 48 uur) worden de kleefpleisters en de producten verwijderd en worden de plaatsen waar de kamertjes werden aangebracht aangeduid met een huidstift (opgepast: deze stift kan afgaan op kledij!).

De laatste dag (na 72 of 96 uur) worden de testen een tweede keer afgelezen. Deze tweede aflezing is noodzakelijk omdat sommige testen pas laattijdig positief worden. Alle geteste producten dienen ook tijdens deze laatste consultatie meegebracht te worden. Om het onderzoek zo optimaal mogelijk te laten verlopen verzoeken wij u zich strikt aan de volgende richtlijnen te houden:

  • Niet douchen of sporten: Met de pleisters op uw rug mag u niet douchen of baden, geen sauna bezoeken en niet sporten. De pleisters mogen immers niet nat worden en niet verschuiven!
  • Markeringen op de huid: De penstrepen, aangebracht op dag drie moeten blijven zitten! Eventueel kunt u ze zelf natrekken met een pen of stift, indien ze lijken te vervagen.
  • Niet zonnen of onder de zonnebank: U mag ongeveer een maand voor het onderzoek niet onder de zonnebank of in de zon: op een gebruinde huid is het moeilijk om te testen! Iemand met een gepigmenteerde huid kan overigens gewoon getest worden, ook voor hen geldt echter: tevoren niet in de zon of onder de zonnebank!
  • Niet insmeren: U mag uw huid de ochtend van het onderzoek niet insmeren, anders blijven de pleisters niet plakken.

Bijscholing

De geneeskunde staat (gelukkig) niet stil. Daarom volgt uw dokter ook geregeld bijscholingen in binnen- en buitenland.

Cryotherapie

Cryotherapie of het bevriezen van huidletsels wordt toegepast op allerlei soorten wratten (voetzoolwratten, ouderdomswratten, genitale wratten), op kleine huidaanhangsels en op bepaalde oppervlakkige (voorlopers van) huidtumortjes.

Dermatologische ingrepen

U kunt bij mij terecht voor o.a. volgende ingrepen:

  • Wegnemen (uitsnijden) van verdachte of storende huidletsels (o.a. pigmentletsels)
  • Afschaven van verheven pigmentletsels of huidaanhangsels
  • Wegnemen van cysten of lipomen (vetbolletjes)
  • Nagelchirurgie (vb bij een ingegroeide teennagel)

Indien u een dermatologische ingreep wil laten uitvoeren, zie ik u eerst graag op de raadpleging om het letsel te bekijken, u voldoende uitleg te geven over het verloop van de ingreep en het te verwachten resultaat en samen met u een geschikte afspraak te maken. Indien u bloedverdunners neemt, een pacemaker heeft of allergisch bent voor lokale verdovingsmiddelen of ontsmettingsmiddelen, vermeldt u dit best tijdens deze raadpleging. Niet dringende ingrepen worden liever uitgesteld tot in de wintermaanden. Ook indien u zwanger bent of borstvoeding geeft, worden niet dringende ingrepen best uitgesteld.

Esthetische dermatologie

Behandeling van rimpels in het gelaat:

  • Lokale behandeling: crème met een anti-aging of peelende werking.

  • Peelings: Deze worden enkel gedaan in de herfst- en wintermaanden, daar u na een peeling voorzichtig moet zijn met zonblootstelling. De meest gebruikte peeling is op basis van fruitzuren. Meestal is een voorbereiding met een thuisbehandeling nodig. De peeling gebeurt in meerdere sessies waarbij de concentratie progressief wordt opgedreven. Na een behandeling kan u enkele dagen lichte roodheid vertonen of kan uw huid lichtjes schilferen.

Genitale wratten

Wratten op of rond de geslachtsdelen (of de anus) komen veel voor. De medische term is "condylomata acuminata". Deze aandoening wordt beschouwd als een SOA. De veroorzaker van genitale wratten is een virus (= HPV: humaan papilloma virus) dat bijna altijd wordt overgebracht via onveilig seksueel contact. Het virus is besmettelijk. Het gebruik van een condoom beschermt echter niet altijd tegen besmetting. Het virus kan zich namelijk ook bevinden op plekken in de huid van of rondom de geslachtdelen die niet bedekt zijn met het condoom. Door huid-huid contact tijdens de vrijpartij(en) kan zo toch de virus worden overgedragen.

Het kan enkele weken tot zelfs meer dan een jaar na infectie duren voordat de eerste wratten ontstaan. Vaak zijn er eerst enkele kleine wratten die groter worden en zich uitbreiden. Ze doen geen pijn, maar kunnen jeuken. Omdat de wratten soms inwendig zitten, worden ze niet altijd opgemerkt. Vooral als de wratten inwendig zitten kan het virus gemakkelijk ongemerkt worden doorgegeven. Bovendien kan het virus zich ook eenvoudig verspreiden, omdat er een lange periode ligt tussen infectie met het virus en het ontstaan van de wratten.

Je kunt de wratten ook krijgen door gebruik te maken van bijvoorbeeld een handdoek of washand van iemand die genitale wratten heeft.

Behandeling van genitale wratten kan langdurig en intensief zijn; genitale wratten worden behandeld met cryotherapie of met Imiquimod (Aldara ®). Imiquimod is een middel dat het afweersysteem van het lichaam helpt bij de bestrijding van het virus dat de wratten veroorzaakt. Imiquimod wordt thuis toegepast.

Huidveroudering

Wanneer een mens ouder wordt verandert de huid. De huid wordt slapper, gaat rimpels en plooien vertonen en er kunnen onregelmatigheden en kleurveranderingen ontstaan. Behalve het natuurlijke verouderingsproces bestaat ook de extra snelle huidverandering door overmatige blootstelling aan zonlicht. Tijdens het verouderingsproces kunnen allerlei soorten ’aangroeisels’ op de huid ontstaan, zoals ouderdomswratten, gesteelde fibromen en zonnevlekken (lentigines).

Ultraviolet licht brengt ook schade toe aan de huid daar het een beruchte ’sloper’ is van elastine vezels en bindweefsels. Het licht breekt het elastine in vele kleine stukjes, net zoals een gewoon elastiekje dat na langdurig in de zon te hebben gelegen bros wordt en bij oprekken vrijwel direct breekt. Veelvuldige blootstelling aan zonlicht geeft dus versnelde afbraak van elastine in de huid en eerdere en meer uitgebreide rimpelvorming.

Hoe u de verschijnselen van huidveroudering kan laten verhelpen of verbeteren, kan u terugvinden onder de links cryotherapie en esthetische dermatologie.

Ingegroeide teennagel

Een ingegroeide teennagel komt meestal voor bij een grote teen. De binnen- of buitenrand van de nagel is dan in de huid gegroeid en heeft aanleiding gegeven tot irritatie, pijn of een ontsteking. De oorzaak ligt soms aan het schoeisel (te nauw, te smal) of aan de bouw van de teen zelf (licht gekanteld, waardoor bij het lopen een nagelrand te veel in de huid drukt) of door het te kort inknippen van de nagel in de hoekjes.

Er zijn verschillende behandelingsmogelijkheden, afhankelijk van de ernst van ingroei van de nagelrand.

  • Niet-operatieve ingrepen: Wanneer de nagelrand een beetje ingroeit of dreigt in te groeien en irritatie veroorzaakt, kan vaak volstaan worden met eenvoudige maatregelen; ontsmettende voetbadjes en zalf. De nagelrand kan wat worden opgehoogd door een wattenbolletje onder de nagel te schuiven en/of de huid regelmatig naar beneden te masseren.
  • Operatieve ingrepen: Wanneer de mate van ingroei erger is en aanleiding geeft tot pijn, een ontsteking veroorzaakt met of zonder verdikking van de huid en wild vlees (hypergranulatie), dan is een versmalling van de nagelrand vaak aangewezen. Zo'n versmalling kan geschieden door de nagelrand weg te knippen en de nagelmatrix te versmallen. Als de ontsteking tot rust is gekomen, kan geprobeerd worden met bovengenoemde eenvoudige maatregelen een hernieuwde ingroei te voorkomen.

    De operatie aan de teen wordt uitgevoerd onder lokale verdoving.

Jeuk

De medische definitie van jeuk is 'de sensatie in de huid die uitlokt tot krabben' en is een van de meest voorkomende huidklachten. Jeuk kan varieren tot lichte jeuk bij milde irritatie van de huid tot een heftige, allesbeheersende toestand die normaal leven zo goed als onmogelijk maakt.

Er zijn zeer veel oorzaken van jeuk. Sommige oorzaken komen algemeen voor en andere zijn weer zeer zeldzaam. Bij de meeste vormen van jeuk is de oorzaak duidelijk en niet van groot medisch belang (maar wel lastig voor de tijd dat het duurt...) Duidelijke, kortdurende en veel voorkomende oorzaken zijn bijvoorbeeld muggenbeten en brandnetelprikken. Andere zeer duidelijk aanwijsbare oorzaken, die langduriger jeuk opleveren zijn bijvoorbeeld eczeem, netelroos (urticaria), droge huid, schimmelinfecties, psoriasis. Soms is er echter ook langdurig jeuk zonder dat er een duidelijke, zichtbare oorzaak aanwezig is. Dan zal er verder gericht onderzoek gebeuren aan de hand van een bloedname en een onderzoek van de stoelgang (darmparasieten).

Andere mogelijke oorzaken van veralgemeende jeuk zijn medicatie en stress. Breng dus zeker steeds een lijstje mee met de medicatie die u neemt wanneer u op raadpleging komt.

Kaalheid

Alopecia androgentica is de meest voorkomende vorm van haaruitval bij volwassenen. Alopecia androgenetica betekent letterlijk "mannelijke type haaruitval".

De oorzaken van alopecia androgenetica zijn inmiddels voor het overgrote deel bekend. Grootste boosdoener is het hormoon dihydrotestosteron (DHT) dat net zoals alle andere hormonen zowel bij mannen als bij vrouwen voorkomt. Dit DHT-hormoon wordt, onder invloed van een enzym 5-alpha-reductase), gevormd uit het mannelijk hormoon testosteron. Dit proces vindt plaats in het haarwortelzakje van de hoofdhuid. Het DHT-hormoon kan ook worden afgebroken en wel door de stof 3-alpha-hydroxysteroïd dehydrogenase. Bindt het DHT-hormoon zich echter aan een andere stof (de androgeen-receptor) dan veroorzaakt dit proces uiteindelijk het afsterven van het haarwortelzakje waardoor er geen haren meer uit zullen groeien. Doet dit proces zich bij veel haarwortelzakjes voor, dan wordt de haardos steeds dunner en zal uiteindelijk kaalheid optreden.

De verschillen in de mate waarin alopecia androgenetica optreedt, worden onder andere verklaard door individuele verschillen in gehaltes aan:

  • 5-alpha-reductase,
  • de afbrekende stof (3-alpha-hydroxysteroïd dehydrogenase).
  • de androgeen-receptor waaraan het DHT zich bindt.

Bij deze verschillen spelen een aantal factoren een rol, zoals erfelijkheid, leeftijd en ras.

Wat betreft de behandeling van alopecia androgenetica, deze kan licht verschillen voor mannen tov vrouwen:

Minoxidil (mannen en vrouwen): Minoxidil werd in de jaren vijftig ontwikkeld als bloeddrukverlagend middel in pilvorm. Tegenwoordig wordt het middel voor dit doeleinde nauwelijks meer voorgeschreven, omdat het vergeleken met de andere bloeddrukverlagende medicijnen te veel bezwaren vertoont. Toen Minoxidil net op de markt was, registreerden de onderzoekers tot ieders verbazing een opvallende bijwerking: op alle ledematen van hun proefpersonen nam de haargroei toe. Minoxidil lotion moet twee keer per dag aangebracht worden. Minoxidil kan u nooit terug een volledige haarbos geven. Het kan wel fijne vellus of 'babyhaartjes' laten teruggroeien, maar een volledig hergroeide haarbos kan men er niet van verwachten. De extra haargroei die u bekomen hebt tijdens de behandeling, verdwijnt wanneer u de behandeling met Minoxidil staakt. Een behandeling met Minoxidil is dus voor ’levenslang’.

Haartransplantatie (mannen en vrouwen): Bij haartransplantatie worden haren van het achterhoofd getransplanteerd naar de kruin. Dit is een blijvende oplossing voor de kaalheid, omdat de haren op het achterhoofd veel minder gevoelig zijn voor DHT dan die op de kruin.

Finasteride (mannen): Deze stof remt het enzym 5-alpha-reductase, welk normaal de productie van DHT reguleert. Het gevolg is dat er veel minder DHT wordt gevormd waardoor de haaruitval stopt. Finasteride dient minimaal 3 maanden te worden gebruikt. Finasteride is teratogeen bij proefdieren. Hoewel de concentratie Finasteride in het semen laat is, kan teratogeniteit door transmissie van finasteride via het semen niet volledig worden uitgesloten. Fenasteride is daarom ook niet geschikt voor de jonge man met kinderwens.

Anticonceptiepil (vrouwen): Een zinvolle therapie bij vrouwen in de vruchtbare periode (dus jonger dan 50 jaar) waar veel ervaring mee is, is de Diane 35 pil. De Diane pil remt de talgproductie in de huid (en daardoor acne) en de groei van ongewenste snor- en baardhaartjes. De Diane pil zorgt niet voor de terugkeer van veel nieuwe hoofdharen, maar remt het erger worden van de haaruitval af. De werking is pas maximaal na minimaal 6 maanden gebruik.
Bij vrouwen die echt gaan "kalen" moet soms een extra medicijn, Androcur, worden bijgegeven.

Luizen

Hoofdluizen kun je krijgen door (indirect) contact met iemand die hoofdluis heeft. De luizen lopen van het ene hoofd naar het andere. Of ze gaan over via jassen, mutsen, hoofddoekjes, knuffelbeesten, autostoelen of borstels. Springen kunnen ze niet. Zodra ergens veel mensen bij elkaar zijn, bijvoorbeeld op scholen, in bioscopen, in bussen, kan hoofdluis zich makkelijk verspreiden.

Behandeling van hoofdluizen gebeurt best met de nat kam methode:

  • Was je haar met een gewone shampoo.
  • Spoel de shampoo uit je haar, maar droog je haar niet af.
  • Breng overvloedig crèmespoeling aan op je natte haar.
  • Kam alle knopen uit je haar met een gewone kam.
  • Buig nu voorover en kam je haar systematisch met een luizenkam van achteren naar voren, dus van je nek naar je voorhoofd. Begin aan je ene oor en schuif na elke kambeweging op naar je andere oor. Kijk vooral goed achter je oren en in je nek. Druk de luizenkam goed tegen je hoofdhuid aan.
  • Veeg de luizenkam na elke kambeweging af op een stuk wit keukenpapier om te kijken of er luizen zijn. Als nodig kun je de luizen met een tandenstoker uit de kam halen.
  • Spoel de crèmespoeling uit je haar, maar droog je haar niet af.
  • Kam je haar nu met een gewone kam weer naar achteren.
  • Kam je haar een tweede keer systematisch met de luizenkam, deze keer van voren naar achteren en opnieuw van je ene oor naar je andere.
  • Veeg de luizenkam opnieuw na elke kambeweging af op een stuk wit keukenpapier

Als je luizen vindt, is het van groot belang dat ook je andere huisgenoten zich met de nat-kamtest controleren. Alle huisgenoten met luizen moeten gelijktijdig behandeld worden. Anders is de kans groot dat ze elkaar opnieuw besmetten.

Als je je hoofdhuid behandelt met hoofdluismiddelen, is het heel belangrijk dat je gelijktijdig de nat-kammethode toepast. Koop het hoofdluismiddel altijd bij een apotheker en vraag voldoende uitleg over hoe je het product moet gebruiken.

Gebruik het hoofdluismiddel maar 1 keer. Herhaal de behandeling alleen als je na 1 week nog levende luizen vaststelt met de nat-kammethode. Het is belangrijk dat je hetzelfde middel gebruikt. Anders kunnen de luizen wennen aan dat middel, waardoor het niet meer werkt. Alleen als je na een tweede toepassing met hetzelfde hoofdluismiddel nog altijd levende luizen vaststelt, kun je overschakelen op een andere behandelingsmethode.

De volgende hoofdluismiddelen zijn doeltreffend. Je kunt ze bij je apotheek krijgen:

  • malathion 0,5% lotion
  • permethrine 1% lotion
  • depallethrine 0,66% + piperonylbutoxide 2,64% spray.

Hoofdluismiddelen zijn insecticiden. Ze kunnen dus nevenwerkingen veroorzaken, zoals jeuk en irritatie van de hoofdhuid. Vermijd contact met de ogen en de slijmvliezen. Gebruik die middelen niet bij kinderen jonger dan 6 maanden, bij zwangere vrouwen of bij vrouwen die borstvoeding geven.

Kammen en haarborstels moet je na elk gebruik 5 minuten weken in water van 60 °C.

Behandel alle gezinsleden die besmet zijn met luizen gelijktijdig.

Bij hardnekkige besmetting met luizen kan desinfectie zinvol zijn om een nieuwe besmetting te vermijden. Was kleding, handdoeken, beddengoed en knuffels op 60 °C; was ze na een week nog een tweede keer op 60 °C. Materialen die niet in de wasmachine mogen, kun je ook 48 uur buiten luchten, 24 uur in de diepvriezer leggen op -18 °C of 2 weken in een afgesloten plastic zak bewaren.

Moedervlekken

Moedervlekken (pigmentvlekken of naevi) kunnen worden beoordeeld volgens de ABCDE regel.

  • Asymmetrie: Gewone pigmentvlekken zijn symmetrisch; als je een denkbeeldige lijn trekt door het pigmentvlekje dan vallen de helften mooi op elkaar. Melanomen (kwaadaardige pigmentvlekken) kan je herkennen aan hun asymmetrie.
  • Boord: Gewone pigmenvlekken hebben een regelmatige vorm. Een melanoom heeft een onregelmatige rand of inkepingen.
  • Color (kleur): Gewone pigmentvlekken hebben een egale kleur. Een melanoom heeft meerdere kleuren.
  • Diameter: Gewone pigmentvlekken zijn meestal kleiner dan 6mm. De diameter van een melanoom is vaak groter.
  • Evolutie: Een pigmenvlek die verandert in de loop van de tijd laat je best nakijken.

Hoe meer ABCDE-kenmerken in een pigmentvlek voorkomen, hoe verdachter die is.

Nagelaandoeningen

De dokter behandelt nagelaandoeningen zoals:

  • Wratten rond de nagels
  • Schimmelnagels
  • Ingegroeide teennagels
  • Nagelafwijkingen in kader van huidaandoeningen: psoriasis, lichen planus, etc.

Ouderdomswrat (verruca seborrhoïca)

Een ouderdomswrat is een goedaardige aanwas van de huid. Meestal ziet ze eruit als een ruwe, halfbolvormige, wratachtige plek. Kleine en niet al te dikke ouderdomswratjes worden behandeld met vloeibare stikstof. Hiermee worden de wratjes bevroren en vallen ze na een aantal dagen vanzelf af. Dikkere ouderdomswratten worden meestal onder lokale verdoving weggeschaafd.

Parelwratjes

Parelwratjes of waterwratjes zijn goedaardige, maar besmettelijke wratjes die bijna uitsluitend bij kinderen voorkomen en die worden veroorzaakt door een soort poxvirus. Besmetting met het virus verloopt via intensief huidcontact. Het zijn halfbolvormige, gladde, huidskleurige vastaanvoelende bultjes die er doorschijnend of wit uitzien.

Parelwratjes dienen te worden verwijderd om verdere zelfbesmetting en besmetting van anderen te voorkomen.

Behandeling bestaat uit het uitlepelen van de wratjes na het aanbrengen van een verdovende crème (Emla crème), cryotherapie (aanstippen met vloeibare stikstof) of thuisbehandeling met een kaliumhydroxide bevattende tinctuur.

Erytroplasie van Querat

Erytroplasie van Querat is een vroeg stadium van huidkanker dat voorkomt aan de penis. Het is een ronde of grillige rode vlek eventueel met een wondje of korstje. De diagnose wordt gesteld aan de hand van een huidbiopsie. Wanneer een erytroplasie van Querat niet behandeld wordt, kan het overgaan naar een ernstige huidkanker die kan uitzaaien.

Rosacea (couperose)

Rosacea of couperose is een ontsierende huidaandoening die gekenmerkt wordt door een roodheid in het gelaat, soms gepaard gaande met puistjes. In het beginstadium is er meestal enkel een probleem van gemakkelijk blozen. In een later stadium wordt de roodheid permanent en worden er kleine haarvaatjes zichtbaar die niet meer verdwijnen. Sommige mensen krijgen na verloop van tijd ook oogproblemen; vooral ontsteking van de oogleden (blefaritis) en van het hoornvlies en het bindvlies (keratoconjunctivitis).

Behandeling van rosacea bestaat uit een crème op basis van metronidazole, eventueel aangevuld met antibiotica (tetracyclines). Dit kan eventueel nog aangevuld worden met lasertherapie.

Spataders

Oppervlakkige spataders kunnen behandeld worden met sclerocompressietherapie, dit is het droogspuiten van kleine adertjes door middel van aethoxysclerol. Nadien dient u gedurende drie weken steunkousen te dragen. Deze behandeling wordt enkel in de herfst- en winterperiode gedaan. Vaak zijn 2 à 3 sessies nodig, telkens met een tussenperiode van 2-3 weken. Het droogspuiten van spatadertjes duurt langer dan een gewone raadpleging. U dient daarom ook bij het maken van een afspraak te vermelden dat u een behandeling wenst van de spataders. Breng uw steunkousen mee op uw afspraak. U moet ze immers direct na de behandeling aandoen.

Tacrolimus (Protopic ®)

Tacrolimus wordt gebruikt in de behandeling van atopisch eczeem (een vorm van aangeboren eczeem die meestal optreedt op kinderleeftijd). Het is een zalf die geen cortisone bevat en die een soort immuunmodulerende werking heeft. Bij atopisch eczeem veroorzaakt het te sterk reageren van het immuunsysteem een huidontsteking (rode, schilferende en jeukende huidletsels). Tacrolimus normaliseert de activiteit van het immuunsysteem. Het wordt gebruikt in de behandeling van matig en ernstig eczeem bij kinderen vanaf twee jaar en bij volwassenen.

Urticaria (netelroos)

Urticaria of netelroos is een vaak voorkomende, fel jeukende huidaandoening. Er ontstaan plots jeukende bultjes en verheven plekken verspreid over het lichaam. Meestal zijn de letsels binnen de 24u weer verdwenen. De oorzaken van urticaria zijn heel uiteenlopend. Vaak kan de uitlokkende factor dan ook niet achterhaald worden. Uitlokkende factoren kunnen o.a. zijn: geneesmiddelen (antibiotica, pijnstillers,...), voeding, infecties, fysische prikkels (koude, inspanning,...), druk of wrijven op de huid.

Behandeling bestaat uit het wegnemen of vermijden van de oorzaak, anti-histaminica (pilletjes tegen de jeuk) en anti-jeukcrèmes (meestal op basis van menthol).

Vitiligo

Vitiligo is een niet besmettelijke, goedaardige huidaandoening waarbij de huid en het haar pigment verliezen waardoor er witte plekken van verschillende grootte ontstaan. De echte oorzaak van vitiligo is nog onbekend.

Er is ook nog geen zeer effectieve therapie voor handen. De behandeling duurt vaak meerdere maanden tot jaren.

De therapiemogelijkheden bestaan uit cortisonezalven, immuunmodulerende zalven (tacrolimus en pimecrolimus) en lichttherapie (UVB).

Wratten

De typische voetzoolwratten worden veroorzaakt door een humaan papillomavirus. De behandeling van wratten is gericht op het vernietigen van de met virus besmette huid en kan als volgt gebeuren:

  • Decaperende bereiding: hierbij brengt de patiënt dagelijks een zalf op basis van salicylzuur aan op de wrat. Verder dient hij regelmatig de wrat bij te vijlen. Wanneer dit lange tijd wordt volgehouden zal de wrat verdwijnen. Deze behandeling wordt vaak gecombineerd met cryotherapie.
  • Cryotherapie: bevriezen van de wrat met vloeibare stikstof.
  • Bleomycine: grote wratten op de voetzolen worden soms met bleomycine behandeld. Dit is een soort chemotherapeuticum dat in de wrat wordt gebracht, maar wat geen gevolgen heeft voor de rest van het lichaam. Deze behandeling wordt niet toegepast bij kleine kinderen, noch bij zwangeren of wanneer u borstvoeding geeft.
  • Immuunstimulerende medicatie: zink en cimetidine zijn medicamenten die het immuunsysteem stimuleren. Soms worden ze toegevoegd aan de lokale behandeling van wratten.

Xanthelasma

Xanthelasmata zijn goedaardige, vrij vlakke vetophopingen op en rond de oogleden. Soms zijn deze vetophopingen een uiting van een te hoog cholesterolgehalte in het bloed.

De behandeling bestaat uit het aanstippen van de letsels met trichloorazijnzuur. Deze behandeling moet meestal 2-3 keer herhaald worden en wordt niet in de zomer gedaan daar u na de behandeling voorzichtig moet zijn met zonblootstelling.

Ysthéal crème

Ysthéal en Eluage crème (Avène), Hyaluron Filler Day/Night (Eucerin), Redermic (La Roche-Posay),... Bij uw apotheker kan u een heel gamma aan anti-ageingcrèmes terugvinden. Vraag raad aan uw dermatoloog over welk type crème het best voor uw huidtype geschikt is.

Zonneallergie (Polymorfe lichteruptie)

Polymorfe lichteruptie is de meest voorkomende vorm van "zonneallergie". De letsels bestaan uit sterk jeukende, kleine bultjes op de aan licht blootgestelde lichaamsdelen (nek, decolleté, onderarmen). Soms kunnen er ook blaasjes ontstaan. De letsels ontstaan ongeveer een dag na blootstelling aan zonlicht. Polymorfe lichteruptie treedt meestal op in de lente of bij de eerste felle zonblootstelling.

De behandeling van polymorfe lichteruptie bestaat er om te beginnen in om de letsels te voorkomen. Daarom is het aangeraden een goed beschermende zonnecrème te smeren met een hoge beschermingsfactor (SPF 50+) en een breed werkingsspectrum (UVA en UVB). Verder kan u de huid in het voorjaar geleidelijk aan het zonlicht laten wennen. Bij ernstigere vormen van polymorfe lichteruptie kan uw dermatoloog u een behandeling voorschrijven met lichttherapie (PUVA of UVB). Tot slot bieden bepaalde medicamenten die anti-oxidanten bevatten ook een bescherming tegen zonneallergie.